97

این روزها ترجمههای نیمهکاره، نامههای نیمه نوشته، متنهای ناتمام، فکرهای انبوه، شیرینیهای نیمسوخته ولی هنوز در پی سبزینگی.

قبلترها بخاطر از بین رفتن اهمیت آدمها و کمتر شدن علاقه ام غصه میخوردم اما الان انگار عادت کردهام و این بد است، خیلی بد... مثل آدمی که هر بار روحم را به آرامش میرساند و حالا فقط عادت کردهام به او.

دوست دارم بشنوم نوایی را